Źródło zdjęcia: protothema.gr

Tureckie media poświęcają długie relacje oraz pierwsze strony gazet na próby udowodnienia, że „kokoretsi jest potrawą turecką.”

Według relacji korespondenta SKAI, Manolisa Kostidisa, główny biuletyn informacyjny w Stambule, SHOW TV, poruszył tę kwestię w następujący sposób: „Po baklawie, tzatziki i imam baildi, Grecja domaga się również kokoretsi! Grecja reklamuje tureckie potrawy jako swoje własne. Omówiliśmy tę kwestię z szefami kuchni i powiedzieli nam, że nie zostawimy kokoretsi w rękach Greków!”

Pojawił się też raport, w którym greccy obywatele wypowiadali się przed kamerą: „Rzucam im wyzwanie, kokoretsi jest nasze. Niech przyjadą i zobaczą, robię najlepsze!”

Inny obywatel powiedział: „Niech jakiś Grek przyjdzie i zjedzmy kokoretsi razem. Kto zje więcej, dostanie do nich wyłączne prawo.”

Danie identyczne ze współczesnym kokoretsi zostało po raz pierwszy udokumentowane w kuchni bizantyjskiej, gdzie nazywano je πλεκτήν (plektín), κοιλιόχορδα (koilióchorda) lub χορδόκοιλα (chordókoila). Dwa ostatnie występują w greckiej kuchni pod różnymi nazwami. Na Korfu jako τσοιλίχουρδα (tsoilíchourda), w Chios jako σοιλίγουρδα (soilígourda), w Zagori i Argyrades jako χορδή (chordí), w Tesalii jako χουρδή (chourdí), na północnym Peloponezie jako κορδιά (kordiá) lub κόρδα (kórda), a w Vogatsiko jako κουρδί (kourdí).

Inne nazwy występujące w średniowiecznych tekstach to γαρδούμιον (gardoúmion) i γαρδούμενον (gardoúmenon).

Według greckiego językoznawcy i filologa, Georgiosa Babiniotisa greckie słowo κοκορέτσι (kokoretsi) pochodzi z albańskiego kukurec, natomiast według („Według turecko-ormiańskiego językoznawcy, Sevana Nişanyanaa albański kukurec to zapożyczenie pochodzące z serbsko-chorwackiego i bułgarskiego kukuruzy, które pierwotnie oznaczało kolbę kukurydzy.

Nişanyan twierdzi również, że greckie słowo nie pochodzi od albańskiego kukurec, ale oba słowa są wyrazami pokrewnymi, które zostały niezależnie zapożyczone z języków południowosłowiańskich.

Tureckie słowo kokoreç zostało po raz pierwszy potwierdzone w Lokanta Esrarı, krótkim opowiadaniu napisanym w 1920 roku przez tureckiego autora, Ömera Seyfettina, który pisał, że usłyszał je, gdy przedstawiono mu kokoreç jako specjalność pewnego Ateńczyka, pracującego w restauracji w Stambule. Opisywał je jako greckie danie przyrządzone z jelita cienkiego.

opr. Natalia Zientek

źródło: wikipedia.org