fot. wikipedia.org

Mówiąc o tym istotnym dla historii Grecji wydarzeniu warto zaznaczyć, że miasto położone jest jednostce regionalnej Imathia na zachód od miasta Mieza i miejsca starożytnej Szkoły Arystotelesa. miasta Mieza i miejsca starożytnej Szkoły Arystotelesa. Obszar ten, według Herodota, był miejscem, w którym znajdowały się żyzne Ogrody króla Midasa. Później, w obecnym położeniu miasta, Rzymianie założyli kolonię Nova Augusta. Nazwa zmieniła się na przestrzeni wieków na Niagusta, Niaousta i Niaousa, aż stała się dzisiejszą Naousą. Natomiast w okresie panowania osmańskiego był znany jako „Ağustos”.

W momencie wybuchu greckiej wojny o niepodległość w marcu 1821 r. Grecy z całego rozpadającego się Imperium Osmańskiego wystąpili przeciwko swoim tureckim prześladowcom, szukając wolności. Wczoraj przypadło także wspomnienie istotnej daty 13 kwietnia 1822 r. W tym dniu doszło także do zbrojnego wystąpienia w Naousie. W Macedonii Zachodniej greccy przywódcy, tacy jak; Anastasios Karatasos, Angelos Gatsos i Zafeirakis Theodosiou ogłosili tam rewolucję. Grupa ta ostatecznie zgromadziła 1800 osób, które przyłączyły się do buntu, szczególnie właśnie we wspomnianym w Naousie. W odpowiedzi Turcy rozpoczęli przerażającą kampanię mającą na celu stłumienie buntu. Wysłali dodatkowe 20 000 żołnierzy. Miasta broniło tylko 4000-5000 greckich rebeliantów. Dowódca osmański zażądał od rebeliantów poddania się i pozwolenia jego siłom na zajęcie miasta.

Turcy próbowali zająć miasto 16 marca i ponownie 18 i 19 marca, jednak bez powodzenia. 24 marca Turcy rozpoczęli trwające kilka dni bombardowanie murów miejskich. Po odrzuceniu przez Greków wniosków o kapitulację miasta Turcy w Wielki Piątek 31 marca zaatakowali Bramę św. Jerzego. Atak turecki jednak się nie powiódł.

Osmanie rozpoczęli zorganizowane oblężenie na początku kwietnia z wieloma siłami atakującymi miasto. 12 kwietnia Turcy zbombardowali miasto i zniszczyli bramy, zdobywając miasto. Po tym wydarzeniu nastąpiła ogólna masakra ludności. Kobiety i dzieci, które ocalały zostały wysłane do niewoli. Warto zaznaczyć, że kiedy gdy rebelianci opuszczali miasto, niektóre pozostawione kobiety popełniły samobójstwo, spadając z urwiska nad rzeką Arapitsa. Natomiast Zafeirakis Theodosiou był ścigany przez jednostkę turecką i zginął. Pozostali przywódcy greccy wycofali się na południe.

Upadek i masakra miasta oznaczały koniec rewolucji greckiej w Macedonii Środkowej.