Pierwszy dzień maja dla Greków to nie tylko Święto Pracy i związane z nim pochody, ale również święto wiosny, kwiatów i życia, gdyż ziemia odradza się po długiej zimie. Jego korzenie sięgają już czasów starożytnych, a wiele z tych zwyczajów przetrwało do dziś.

W tym dniu na drzwiach wielu domów można zobaczyć przepiękne wianki kwiatowe, zwykle wykonane z polnych kwiatów. Wianki te wiszą na drzwiach, aż do św. Jana, kiedy to zostają spalone w świętym ogniu, palonych wówczas ognisk. Zwyczaj plecenia wianka ma przybliżyć ludziom przyrodę, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, kiedy są oni pochłaniani przez ruchliwe życie miasta.

Pierwszomajowe zwyczaje i tradycje

Zgodnie z tradycją, maj został nazwany na cześć rzymskiej bogini Maia, co po grecku oznacza położną, pielęgniarkę i matkę. Starożytni Grecy poświęcili piąty miesiąc w roku Demeter, bogini rolnictwa i jej córce Persefonie, która po spędzeniu zimy w podziemnym świecie z Hadesem miała powrócić do swojej matki. Jej przybycie na ziemię ma oznaczać rozkwit natury i narodziny lata.

Jedną z najstarszych uroczystości była Anthesteria, czyli pierwszy starożytny grecki festiwal kwiatów. Anthesteria obejmowała różne procesje, w których starożytni Grecy zanosili kwiaty do sanktuariów i świątyń. Festiwal kwiatów powstał najpierw w Atenach, a później w innych starożytnych greckich miastach. Kiedy Rzymianie przybyli i podbili Grecję, Święto Pierwszego Maja nadal istniało, ale zostało trochę zmienione. Zarówno Rzymianie jak i starożytni Grecy wierzyli, że kwiaty reprezentują piękno bogów i przynoszą moc, chwałę, szczęście i zdrowie.

Na wyspach Morza Egejskiego młode dziewczęta wstawały o świcie i chodziły do studni, niosąc kwiaty, które zebrały poprzedniego dnia. Napełniały wazy „wodą ciszy” i wracały do swoich domów, nie wypowiadając ani słowa. Później myły się, używając tej samej wody.

Przez stulecia pierwotne znaczenie „Święta Pierwszego Maja” zostało zmienione, a starożytne greckie zwyczaje przetrwały jako zwykłe tradycje ludowe. Pierwszy maja jest jednym z niewielu świąt bez treści religijnych i obchodzony jest w większości narodów europejskich.

W kilku wioskach na Korfu, do dziś mieszkańcy przechadzają się, trzymając pień drzewa cyprysowego pokryty żółtymi stokrotkami. Drzewo, zwane także Mayoxilo, jest ozdobione wieńcami z zielonych gałęzi. Młodzi mężczyźni niosący go mają na sobie białe ubrania i czerwone szale, przechadzając się po ulicach i śpiewając piosenki o maju.

Wreszcie jedną z najpopularniejszych tradycji greckich dni majowych są skoki przez ogień. Kobiety w każdym wieku zbierają się w nocy przed tym świętem po zachodzie słońca i rozpalają ogień, używając suchych gałęzi, które zebrały w ciągu ostatnich dni. Kiedy ogień się świeci, kobiety tańczą w dużym kręgu, śpiewając pieśni ludowe o maju i wiośnie. Małe dzieci natomiast moczą swoje włosy i ubrania, po czym przeskakują nad ogniem jako symboliczny czyn, który ma powstrzymać zimę i choroby.