Ο Ιωάννης Παύλος ο Β’ (πραγματικό όνομα: Κάρολος Ιωσήφ Βοϊτίλα, Karol Józef Wojtyła) ήταν Πάπας, Επίσκοπος Ρώμης και επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Ήταν επίσης ανώτατος άρχοντας του κράτους του Βατικανού. Αγιοποιήθηκε το 2014 από τον Πάπα Φραγκίσκο.

Αν ρωτούσε κανείς γύρω στη δεκαετία του 1930 στις γειτονιές του Βαντόβιτσε, μιας φτωχής, μικρής κωμόπολης νοτιοδυτικά της Κρακοβίας, ποιος είναι ο «Λόλεκ», θα του έδειχναν ένα αδύνατο, σκανταλιάρικο παιδί και θα του έλεγαν: «Να, αυτός εκεί που παίζει μπάλα με ραμμένες φλούδες πορτοκαλιών, ο γιος της δασκάλας και του ράφτη, του απόστρατου αξιωματικού, ντε!.. Καλό παιδί. Και πολύ καλός μαθητής!». Και θα εννοούσαν τον Κάρολο Ιωσήφ Βοϊτίλα. Εκεί γεννήθηκε (στις 18 Μαΐου 1920) και εκεί μεγάλωσε, ανάμεσα σε 8.000 καθολικούς και 2.000 εβραίους. Συντηρητική οικογένεια και φανατικοί καθολικοί οι Βοϊτίλα. Ωστόσο η αγάπη που πήγαζε από το έντονο θρησκευτικό συναίσθημα δεν τους επέτρεπε να συμμεριστούν τα αντισημιτικά αισθήματα που έτρεφε αρκετά μεγάλη μερίδα Πολωνών στην περιοχή τους. Αφιερώνει ώρες ολόκληρες διαβάζοντας (λογοτεχνία και ποίηση) αλλά ακόμη περισσότερες στα σπορ (ποδόσφαιρο, ορειβασία, καγιάκ). Έχει κλίση και στην υποκριτική.

Σε ηλικία 9 ετών χάνει τη μητέρα του. Μετά τον θάνατό της μοναδικό στήριγμά του είναι ο αυστηρός πατέρας Βοϊτίλα. Διδάσκεται από αυτόν πειθαρχία και αυτοσυγκράτηση – στοιχεία που θα αποδεικνύονταν πολύτιμα αργότερα, όταν θα έχουν εγκατασταθεί οι δυο τους στην Κρακοβία (το 1938) και ο Κάρολος θα έχει εγγραφεί στο πανεπιστήμιο. Θέλει να σπουδάσει φιλολογία και φιλοσοφία εκεί. Το 1939 όμως οι ναζιστές καταλαμβάνουν την Πολωνία. Ο Κάρολος αποφεύγει τη σύλληψη, αλλά εργάζεται καταναγκαστικά ως απλός εργάτης σε μεταλλείο και αργότερα σε βιομηχανική μονάδα χημικών. Η εμπειρία αυτή τον έκανε να αλλάξει τον προσανατολισμό των σπουδών του. Είναι μόλις 22 ετών και η απόφαση να στραφεί στην ιερατική έχει ωριμάσει. Ετσι αποφασίζει να παρακολουθήσει μαθήματα σε κάποιο ιεροσπουδαστήριο που λειτουργούσε κρυφά από τους ναζιστές. Μετά τον πόλεμο, το 1945, συνεχίζει τις ιερατικές σπουδές του στο μεγαλύτερο ιεροσπουδαστήριο της Κρακοβίας και ένα χρόνο αργότερα χειροτονείται ιερέας. Λέγεται ότι στην απόφασή του αυτή συνέβαλε και ένας έρωτας με άτυχο τέλος. Είναι η εποχή που έχει εκδώσει και μια ποιητική συλλογή με το ψευδώνυμο «Αντρέι Γιαβιέν».

Οι επιδόσεις του είναι εξαιρετικές. Ο ζήλος τον οποίο επιδεικνύει επιβραβεύεται με την αποστολή του στη Ρώμη για ειδίκευση στο Πανεπιστήμιο Angelicum. Μέσα σε δύο χρόνια παίρνει πτυχίο στην Ηθική. Επιστρέφει στη γενέτειρά του και διδάσκει Θεολογία στο καθολικό Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας. Αρχίζει να δημοσιεύει θεολογικά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Το όνομά του κάνει αίσθηση και αρχίζει να ασκεί ισχυρή επιρροή στην καθολική κοινότητα της πόλης. Ολες αυτές οι πληροφορίες φθάνουν στο Βατικανό, με αποτέλεσμα ο πάπας Πίος ΙΒ’ να τον τιμήσει χρίζοντάς τον τιτουλάριο επίσκοπο και βοηθό στην επισκοπική έδρα της Κρακοβίας. Η εξέλιξη είναι ραγδαία. Αναλαμβάνει την Επισκοπή και προτού καλά καλά συμπληρώσει τα 47 χρόνια του ο πάπας Παύλος Στ’ τον χειροτονεί καρδινάλιο. Διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη Β’ Σύνοδο του Βατικανού και συμβάλλει στην έκδοση σημαντικών διαταγμάτων.

Τα σενάρια συνωμοσίας έδιναν και έπαιρναν μέσα και έξω από το Βατικανό μετά τον αιφνίδιο θάνατο του ιταλού πάπα Ιωάννη Παύλου Α’ (κατά κόσμον Αλμπίνο Λουτσιάνι) στις 28 Σεπτεμβρίου 1978. Οπως και να έχει, το θέμα είναι ότι ο διάδοχός του στην Αγία Εδρα έμελλε να είναι ο ευρυμαθής, δραστήριος, μεθοδικός και πανέξυπνος («παμπόνηρος» λένε άλλοι) καρδινάλιος από την Πολωνία. Η επίσημη τελετή της ενθρονίσεως του Καρόλου Βοϊτίλα έγινε στις 22 Οκτωβρίου 1978. Και πρώτη του κίνηση ήταν να προσκυνήσει στην Ασίζη του Αγίου Φραγκίσκου, προστάτη της Ιταλίας και των φτωχών. «Μέγας θεατρίνος!.. Τον βοηθάει το ταλέντο του στην υποκριτική» είχαν σχολιάσει τότε οι κακεντρεχείς.

Στα βήματα του «πρώτου πάπα» και ιδρυτή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, Αποστόλου Παύλου, ξεκινά μακρινές περιοδείες (Λατινική Αμερική, Ιρλανδία, Ισπανία) που τις ονομάζει «Αποστολικά Προσκυνήματα». Εν τω μεταξύ διατηρεί ισχυρές φιλίες εκτός Βατικανού. Αναπτύσσει ανοιχτά και «πολιτική» δράση. Στο δεύτερο αποστολικό ταξίδι του τον Ιούνιο του 1979 επισκέπτεται την κομμουνιστική πλέον πατρίδα του και προσκυνά στο Αουσβιτς («το φοβερότερο κολαστήριο που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα»). Στο πλαίσιο των «Αποστολικών Προσκυνημάτων» του επισκέπτεται και τον ΟΗΕ. Μιλάει για ανθρώπινες αξίες και δικαιώματα «Οχι σε κάθε είδους καταναγκαστικά έργα οπουδήποτε στη Γη, όχι στη φρενίτιδα των εξοπλισμών, όχι στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ναι στην προσπάθεια για εδραίωση της ειρήνης» διακηρύσσει. Με το ίδιο πνεύμα μιλάει και στον αμερικανό πρόεδρο Κάρτερ αλλά και κατά την περιοδεία του στην Αφρική.

Στις 13 Μαΐου 1981, ημέρα Τετάρτη – καθιερωμένη ως ημέρα ανοιχτής ακρόασης του Πάπα στην πλατεία του Αγίου Πέτρου – ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ δέχθηκε δύο πυροβολισμούς. Μέσα σε κλίμα σύγχυσης και πανικού τελικά μια καλόγρια κατάφερε να αναγνωρίσει ανάμεσα στο πλήθος τον επίδοξο δολοφόνο και να τον σταματήσει με το σώμα της. Επρόκειτο για τον νεαρό Τούρκο Μεχμέτ Αλί Αγκτσά. Ενώ οι περισσότεροι θεώρησαν τότε ότι είχε έλθει το τέλος για τον Κάρολο Βοϊτίλα, ο Ιωάννης Παύλος Β’ ύστερα από πολύωρη εγχείρηση συνήλθε και ένα χρόνο μετά τη δολοφονική απόπειρα συνέχισε τα ταξίδια του. Το πιο σημαντικό από αυτά θεωρήθηκε η επίσκεψη-αστραπή στην Αργεντινή. Επρόκειτο κατ’ ουσίαν για «διπλωματική αποστολή». Η Αγία Εδρα μεσολάβησε για την επίτευξη ειρήνης μεταξύ Αγγλίας και Αργεντινής μετά τον πόλεμο για τα νησιά Φόκλαντ. Ακολούθησαν τα ταξίδια στην Ισπανία, στην Κεντρική Αμερική και στην πατρίδα του, την Πολωνία (Ιούνιος 1983). Απηύθυνε «αδελφικό κάλεσμα» στους διαμαρτυρομένους (Νοέμβριος 1983). Με πρωτοβουλία του συγκέντρωσε στην Ασίζη τα «παιδιά του Θεού» – θρησκευομένους από όλον τον κόσμο, ανεξαρτήτως της πίστεώς τους. Εβραίοι, μουσουλμάνοι, ινδουιστές, βουδιστές και σιχ ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του τον Οκτώβριο του 1986. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε επίσκεψη στη μεγάλη εβραϊκή συναγωγή της Ρώμης – πρωτοφανές γεγονός στην ιστορία του καθολικισμού. Συναντήθηκε στη Ρώμη με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο Α’ (Δεκέμβριος 1987). Μαζί είπαν στα ελληνικά το «Πιστεύω» και το «Πάτερ ημών» με τις κάμερες των διεθνών τηλεοπτικών δικτύων στραμμένες επάνω τους. Το ίδιο διάστημα καταδίκασε κομμουνισμό και καπιταλισμό, θεωρώντας και τα δύο συστήματα «συνένοχα» για τη δυστυχία του Τρίτου Κόσμου. Το 1988, μετά την «περεστρόικα» του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, εγκαινίασε επαφές με την ΕΣΣΔ. Στα 81 χρόνια του σήμερα, παρά την κακή κατάσταση της υγείας του, ο Πάπας συνεχίζει την «κοσμική» και «διπλωματική» δραστηριότητά του. Και ενώ το παρασκήνιο για τη διαδοχή του φουντώνει στους διαδρόμους του Βατικανού, εκείνος κάνει εκκλήσεις για τη σωτηρία του περιβάλλοντος και αυστηρές παρατηρήσεις στους κίναιδους κληρικούς της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ο Ιωάννης Παύλος Β’ είναι ο «πάπας των ρεκόρ», ο πρώτος ποντίφικας στην ιστορία του Βατικανού που κατ’ ουσίαν ήρε το «Αλάθητο» παραδεχόμενος ότι η Γη κινείται. Είναι ο πάπας που εξελέγη στη νεαρότερη ηλικία (58 ετών) και ο δημοφιλέστερος ποντίφικας στην ιστορία του καθολικισμού. Είναι ένας από τους μακροβιότερους σε «θητεία» έχοντας συμπληρώσει 23 χρόνια στον θρόνο της Αγίας Εδρας. Είναι ο πρώτος πάπας του οποίου η βιογραφία κυκλοφόρησε σε κόμικ (το 1983 από τον εκδοτικό οίκο Marvel). Είναι ο πρώτος μη ιταλός πάπας ύστερα από 445 χρόνια στην ιστορία του αποστολικού θρόνου. Είναι ο πιο πολυταξιδεμένος ποντίφικας (έχει διανύσει συνολικά απόσταση που ισοδυναμεί με τον γύρο της Γης επί 22 φορές και έχει επισκεφθεί περίπου 110 χώρες και 720 ιταλικές πόλεις) και έχει εκφωνήσει 2.560 λόγους. Αρκετές από αυτές τις λάβρες ομιλίες λειτούργησαν και σαν δηλητήριο εναντίον των κομμουνιστικών καθεστώτων της Ευρώπης. Οι περισσότεροι αναλυτές σήμερα του χρεώνουν την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, προσθέτοντας στο «ενεργητικό» του πιο «κοσμικού» πάπα άλλο ένα ρεκόρ: των πολιτικών παρεμβάσεων και της διάλυσης του «ανατολικού μπλοκ» – κάτι που οι μυστικές υπηρεσίες μόνες τους αμφίβολο αν θα είχαν καταφέρει.

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΖΗΚΑ
Πηγή: tovima.gr