Ateny zostały oficjalnie uznane za stolicę nowo utworzonego państwa greckiego 18 września 1834 r. Wówczas była to mała wioska z 7000 mieszkańcami zamieszkującymi okolice Akropolu.

Po zabójstwie gubernatora Ioannisa Kapodistriasa w peloponeskim mieście w 1831 roku, pierwsi greccy politycy musieli zdecydować, gdzie powstanie nowy rząd i pierwszy parlament. W tym czasie Ateny były obszarem starożytnych, bizantyjskich i średniowiecznych ruin z prowizorycznymi domami wokół nich.

Decyzja nie była łatwa. W debacie uczestniczyły przeróżne osobistości, politycy, a także architekci i urbaniści, próbujący wpłynąć na rozwój wydarzeń i ostateczną decyzję. Proponowane miasta to między innymi Korynt, Megara, Pireus, Argos, a także Nafplio.

Ostatecznie Ateny wygrały wyścig, a 18 września 1834 roku zostały oficjalnie ogłoszone stolicą Grecji. Głównym powodem była historia miasta jako kolebki cywilizacji greckiej. Według historyków, wpływ na tę decyzję miał król Bawarii Ludwig I, ponieważ był wielkim wielbicielem starożytnej Grecji.

Jednak miasto nie było przygotowane do noszenia ciężaru stolicy nowego państwa. Było to małe miasto z 7000 mieszkańców oraz 170 zwykłymi domami. Dodatkowo bitwy, które miały miejsce w Atenach, pozostawiły po sobie wiele zniszczeń. Dla porównania w tym czasie populacja Patras wynosiła 15000 tysięcy, a Saloniki 60000.

Ateny rozciągały się wokół Akropolu, mając w swoim centrum obszar Plaka. Jednym z głównych problemów nowej stolicy był brak systemu zaopatrzenia w wodę a także brak oświetlenia i transportu publicznego oraz brak usług socjalnych.

Pierwszy król Grecji zlecił odbudowę zniszczonego miasta greckiemu architektowi Stamatisowi Kleanthisowi oraz architektowi z Bawarii. W celu ochrony zabytków Otto wydał dekret zakazujący budowy wapienia w odległości 2500 metrów od starożytnych greckich ruin, aby starożytności nie można było uszkodzić.

W ciągu czterech lat w Atenach zbudowano około 1000 domów. Otto zakazał wydobywania m.in.: na wzgórzach Nimf, Achantos, Philopappou i Lycabettus. Wydał dekrety z surowym nakazem, aby zniszczyć wszystko to, co znajduje się w pobliżu stanowisk archeologicznych, a także na obrzeżach Akropolu.

W nadchodzących latach Ateny stały się atrakcją dla Greków, którzy przybyli do stolicy ze wszystkich części kraju. W 1896 r. Grecja gościła pierwsze współczesne igrzyska olimpijskie. W tym czasie obraz stolicy radykalnie się zmienił. Liczba mieszkańców wzrosła do 140 000. Wówczas miasto stało się ważnym ośrodkiem archeologicznym, komercyjnym i kulturalnym, a przede wszystkim centrum intelektualnym kraju.

Opr. Magdalena Bocoń



nk-widget