Τι λαός είναι αυτός; Γιατί είναι γκρινιάρηδες και τι τους ενοχλεί; Πώς βλέπουν τον πατριωτισμό και γιατί όλοι η Ευρώπη πιστεύει πως κάθε Κυριακή πηγαίνουν στην εκκλησία; Αυτά και όχι μόνο σε ένα άκρως χιουμοριστικό άρθρο!

Ναι λοιπόν, Πολωνοί! Μα τι άνθρωποι είναι; Τους βλέπεις στη χώρα τους και πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό είναι “Πώς άραγε αντέχουν το κρύο;” Ναι, κάνει κρύο βέβαια και παγωνιά έχει τον χειμώνα αλλά μην τρελαθούμε τελείως! Έχουμε και την άνοιξη, πολύ ωραία με τα λουλουδάκια της και το κελάηδσιμα των πουλιών, με μια απίστευτη μυρωδιά του φρέσκου πράσινου γκαζόν, ναι.... Αλλά αυτά όχι κάθε μέρα δυστυχώς... Συνήθως ο καιρός είναι μουντός τι να κάνουμε, έτσι είναι. Βόρεια είμαστε, πιο κοντά στο Πόλο όπως μου λένε εδώ στην Ελλάδα. Ισχύει, όντως... και αυτό επηρεάζει πολλά. Κατ' αρχάς άμα τους δεις 7 το πρωί, ναι δε θα χαμογελάνε. Γιατί; Ε να ο καιρός – το χειμώνα ο ήλιος ανατέλλει περίπου κατά τις 7 και δύει στις 3, δηλαδή μιλάμε για τρομερή θετική ενέργεια που μόλις γεννηθεί στο εγκέφαλο αμέσως πεθαίνει γιατί έρχεται η νύχτα και νιώθεις περισσότερο αρκούδα στη χειμερινή νάρκη παρά άνθρωπος που παλεύει να ζήσει τη στιγμή του – τη ζωή του δηλαδή. Αν έχει ήλιο - καλώς, θα δεις περαστικούς να κάθονται κάπου έξω να προσπαθούν να πιάσουν μια ηλιαχτίδα και να νιώσουν λίγη χαρά. Παρανοϊκό; Όχι, δεν είναι. Η ανάγκη για βιταμίνη D λέγεται.

Βόλτες; Α υπέροχα! Ούτε κρύο θα μας σταματήσει. Θες να περπατήσεις; Περπάτα! Χιόνια, βροχή, ήλιος... Μα όταν έρθει ο Μάιος, α μιλάμε για απίστευτη αλλαγή κλίματος, βέβαια αν δεν έχει παγωνιά πρωί πρωί δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είσαι στην Πολωνία! Μετά το μεσημέρι σκας απ' τη ζέστη αλλά το πρωί και το βράδυ θυμίζεις ένα γλυκό κρεμμυδάκι!

Και να βλέπεις το γνωστό σου. Και τι του λες; 'Καλημέρα, πώς πάει;' Και επιλογή απαντήσεων είναι μεγάλη π.χ. 1) Τα ίδια! Δε βαριέσαι... 2) Χάλια βρε... τι να πει κανείς... 3) Εεε καλά μωρέ, χειρότερα να μην είναι μόνο... Αισιοδοξία απλώς τυφλώνει τον συνομιλητή! Και σκέφτεται: 'Άντε να πάει στο καλό... έχουμε δουλειές εμείς εδώ...' Αλλά όταν έρχεται το καλοκαίρι, όλοι σκέφτονται το barbecue! Οικογενειακά ή με τους φίλους, κάπου κοντά σε έναν ποταμό, μακριά από τους θορύβους και τις πόλεις. Ναι αυτά μας αρέσουν. Να έρθεις μια μέρα σπίτι να κάτσουμε έξω στον κήπο, να διασκεδάσουμε, να φάμε και να χαλαρώσουμε πίνοντας μια κρύα μπύρα... Πόσο πολωνικό ακούγεται; Πολύ, πάρα πολύ!

Είμαστε ρε παιδί μου λίγο κλειστοί άνθρωποι. Εμπιστευόμαστε λίγους, αγαπάμε λίγους αλλά το δείχνουμε. Δε θα αμφιβάλλεις. Δε θα σκεφτείς ότι σε κάλεσαν από ευγένεια. Όχι. Αν το κάνουμε σημαίνει θέλουμε να ανήκεις στην παρέα μας. Φαΐ; Ε πάντα υπάρχει! Όπως λέει και μια πολωνική παροιμία: Επισκέπτης στο σπίτι, Θεός στο σπίτι! Χρειάζεσαι κάτι άλλο να πιστέψεις στη φιλοξενία; Μάλλον όχι. Μπορεί να μη σε καλέσουμε σε ένα τοπ εστιατόριο, και να μη σου προσφέρουμε ένα γκουρμέ πιάτο αλλά άμα σε καλέσουμε σπίτι μας – θα φας, και... θα πιεις, και θα ξαναφάς και θα ξαναπιείς και και... θα περάσεις φανταστικά! Γιατί; Επειδή θα αισθανθείς σπίτι σου, θα γελάσεις, θα πεις τα αστεία σου και θα κουβεντιάσεις περί ανέμων και υδάτων αλλά θα ακούσεις και λίγο για την πολιτική και για το πώς έχουνε αλλάξει τα πράγματα εδώ και 30 χρόνια... Αυτοί είμαστε. Θέλουμε το χρόνο μας να σε γνωρίσουμε.

Καλοδεχόμαστε όλους αλλά με λίγους κάνουμε παρέα. Θα βοηθήσουμε αυτόν που πεινάει αλλά σπάνια αυτόν που ζητάει λεφτά στον δρόμο. Θέλουμε να βλέπουμε που επενδύουμε όχι να δώσουμε και να ξεχάσουμε. Δε ξεχνάμε ή δε ξεχνάμε εύκολα. Είμαστε περήφανοι ως λαός και η ιστορία μας είναι το 'είμαι' μας. Κάποιες φορές κάνουμε διάφορα πείσματα μόνο και μόνο για υπάρξει αλλαγή αλλά μετά έρχεται άλλη παροιμία: Ο έξυπνος ο Πολωνός μετά τη ζημιά... Ε άμα δε πάθεις, δε θα μάθεις!

Η θρησκεία είναι σημαντική. Πάει χέρι χέρι με την ιστορία γι΄αυτό είναι δύσκολο να τη απαρνηθεί κανείς. Όμως το 'κάθε Κυριακή' όλοι στην εκκλησία έχει περάσει πράγματι στην ιστορία. Ναι μεν πηγαίνουν πολλοί αλλά υπάρχει και ένα μέτρο. Αν όμως είσαι πολύ θρήσκος, πηγαίνεις κάθε χρόνο προσκυνηματικό ταξίδι (περπατημένο βεβαίως) στο μοναστήρι 'Λαμπερό Βουνό' (Jasna Góra) στην πόλη Częstochowa. Είναι μεγάλο γεγονός και το σεβόμαστε όλοι, άσχετα αν κλείνουν τους δρόμους να περάσουν τα πλήθη και εσύ κλεισμένος στο αμάξι απλώς δείχνεις κατανόηση γιατί ποτέ δεν ξέρεις, του χρόνου μπορείς να είσαι μαζί τους και να περπατάς, να τραγουδάς και να χορεύεις μαζί τους!

Αχ, αυτή η γκρίνια θα μας φάει ζωντανούς! Αν βλέπεις Πολωνό και δε γκρινιάζει και δε υπάρχει έστω μουρμούρα... ε κάτι δε πάει καλά μαζί του! Δε μπορεί, κάπου θα σκάσει η βόμβα. Περίμενε. Μα γιατί το ένα γιατί το άλλο... Γιατί να πληρώσω παραπάνω αν μπορώ να το φτιάξω μόνος μου; Ε καλή ερώτηση. Το ΄χουμε κι αυτό. Τα πάντα μόνοι μας. Τα ξέρουμε όλα, και αν δε ξέρουμε; Θα μάθουμε, πού είναι το πρόβλημα; Κάνοντας λάθη, μαθαίνεις έτσι δε λένε όλοι; Ε αυτά ακολουθούμε κι εμείς στην καθημερινή μας ζωή. Αυτά τα χρυσά χεράκια που έχουμε, πολλά αντέχουν, πολλά φτιάχνουν και πολλά μπορούν να κάνουν. Δεν φοβόμαστε δουλειά. Δεν τεμπελιάζουμε. Θα κάνουμε ό, τι περνάει απ' το χέρι μας να τα κάνουμε όλα σωστά, να αντέξουν το πέρασμα του χρόνου και μετά θα χαλαρώσουμε.

Αυτές τις διακοπές περιμένουμε όλο το χρόνο. Αξίζουμε μια φορά το χρόνο να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας και τι ακριβώς κάνουμε; Αν έχουμε μαζέψει τα χρήματα, φεύγουμε, πάμε ταξίδια, εξωτερικό, μακριά απ' όλους! Εμείς φύση, άλλη κουλτούρα κλπ. Μας τραβάει το άγνωστο αλλά με το φαΐ όμως έχουμε ένα θεματάκι. Αν δεν το ξέρουμε συνήθως φοβόμαστε να μην δηλητηριαστούμε. Γι' αυτό κάποιες φορές κρατάμε το δικό μας φαγητό, άσχετα αν φαίνεται ωραίο ή όχι. Αν υπάρχει έλλειψη χρημάτων, θα μείνουμε σπίτι. Θα πάμε δύο ή τρεις εκδρομές να κάτσουμε να δούμε μια λίμνη είτε θα 'πάρουμε' τα βουνά!

Αυτά εν συντομία για τους Πολωνούς! Γίνεται λοιπόν να μας συμπαθήσεις; :) 

Κείμενο της Καρολίνας Σβατ



nk-widget